Czesław Biernat (ur. 18 stycznia 1925 w Sulęczynie, zm. 20 stycznia 2015 w Gdyni) – polski historyk, archiwista, profesor nauk humanistycznych.

Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa (1896–1962), listonosza, i Elżbiety z domu Pałasz (1898–1977). Od 1932 uczęszczał do szkoły powszechnej w Sulęczynie, od 1935 w Gdyni.

Podczas okupacji hitlerowskiej pracował jako robotnik przymusowy gdyńskiego warsztatu szklarskiego.

Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku. W 1952 otrzymał tytuł magistra z filozofii w zakresie historii na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Doktorat obronił w 1961, a habilitację w 1976. Tytuł naukowy profesora uzyskał w 1980. Specjalizował się w teorii i metodyce archiwistyki oraz historii gospodarczej. Współtworzył koncepcję kształcenia archiwistów na Uniwersytecie Gdańskim. Następnie (1972–1991) wykładał na specjalizacji archiwistycznej w Instytucie Historii UG. Pełnił funkcje – dyrektora Archiwum Państwowego w Gdańsku (1969–1991) i przewodniczącego Rady Redakcyjnej czasopisma Archeion (1982–1994).