Nadzieję na rozwój demokracji pojawiły się na początku lat 90., lecz utworzenie w marcu 1992 roku Rady Konsultacyjnej (składającej się początkowo z 60 osób, a od 1997 roku z 90) i uchwalenie ustawy zasadniczej zniweczyły plany. Wraz z wprowadzeniem Rady Konsultacyjnej Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i służby wywiadowcze zwiększyły kontrolę dyskusji publicznych, kaznodziejów meczetowych i kazań oraz zakazano rozpowszechniania kaset krytykujących rząd i literatury opozycyjnej. W latach 1992–1994 przeprowadzono kampanię przeciwko dysydentom fundamentalistycznym. Aresztowano m.in. Al-Hawalego i Al-Audę, którzy otwarcie krytykowali rodzinę królewską i wzywali do gorliwszego stosowania szariatu.
W 1993 roku powstały rady regionalne składające się z zarządcy prowincji, jego zastępcy, miejscowych przedstawicieli rządowych ministrów oraz wyznaczonych przez króla co najmniej dziesięciu wykształconych i doświadczonych obywateli z danego regionu. W 1994 roku w Londynie powstał Komitet Obrony Słusznych Praw, ruch opozycyjny sprzeciwiający się rządowi saudyjskiemu. Pomimo istnienia monarchii absolutnej, od 1995 roku w Arabii Saudyjskiej organizuje się wybory lokalne. We wrześniu 2003 roku ponad 300 saudyjskich intelektualistów podpisało petycję wzywającą do przeprowadzenia reform politycznych.