Przeniesiony do Działu Programowego Rozgłośni przez Zygmunta Michałowskiego komentował sprawy gospodarcze (był następcą zmarłego Michała Gamarnikowa).
Za kadencji Marka Łatyńskiego wiosną 1988 Gawlikowski został mianowany Asystentem Dyrektora i wkrótce potem pierwszym zastępcą Dyrektora Rozgłośni Polskiej RWE. Funkcję tę pełnił do jej zamknięcia, 30 czerwca 1994. W marcu 1990 otrzymał jako jeden z pierwszych pracowników "Nagrodę Prezesa RWE/RS za Szczególne Osiągnięcia". Przez ostatnie miesiące istnienia Rozgłośni w Monachium (gdy Piotr Mroczyk został już Dyrektorem RWE Inc. w Warszawie) Gawlikowski pełnił obowiązki Dyrektora Rozgłośni Polskiej RWE.
W latach 1988–1994 utworzył w Rozgłośni Polskiej RWE archiwum obejmujące początkowo 2500, a potem ok. 5000 najstarszych historycznych nagrań audycji (pierwszy najstarszy zespół nagrań - ok. 700 - wybrał i opisał już wcześniej były kierownik Działu Nasłuchu RWE, Mamert Miż-Miszyn).