Od wewnątrz struktury nosa stabilizuje się przy pomocy odpowiednich tamponów, które dodatkowo tamują krwawienie.

Oprócz typowej plastyki nosa bardzo często wykonywana jest septoplastyka (inaczej prostowanie przegrody nosowej). Jest to dość częsty zabieg z tego względu, że jest w pełni refundowany przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Jednym z najtrudniejszych zabiegów jest reoperacja nosa, czyli zabieg wtórny. Ponowna operacja często jest wynikiem powikłań, przykładem jest: nadmierny rozrost tkanek łącznych gojącego się nosa, nieprawidłowy profil nosa wskutek wycięcia zbyt dużej jego części podczas likwidacji garbu części grzbietowej, zapadające się skrzydełka nosa, rozrost blizn wewnątrz przegrody nosowej i wiele innych. Wtórna rynoplastyka niesie ze sobą większe ryzyko powikłań związanych z wcześniejszą operacją.

Rekonwalescencja Po zabiegu rynoplastyki występują obrzęki okolic nosa i polików. W okolicach powiek dolnych i polików możliwe są zasinienia. Zasinienie utrzymuje się zazwyczaj przez okres dwóch tygodni, w ciągu kilku kolejnych ustępuje obrzęk nosa i jego okolic. Po ok. 3–4 dniach usuwana jest tamponada i zmieniane opatrunki, po mniej więcej tygodniu usuwane są szwy. Po zabiegu może być wymagany opatrunek gipsowy, który nosi się na stałe przez dwa tygodnie, a następnie przez kolejny miesiąc jedynie podczas snu.