Był między innymi dowódcą Szwadronu Zapasowego 22 pułku ułanów w Złoczowie.
23 marca 1932 roku został przeniesiony do 18 pułku Ułanów Pomorskich w Grudziądzu na stanowisko kwatermistrza. W kwietniu 1937 roku został przeniesiony do 5 pułku strzelców konnych w Dębicy na stanowisko kwatermistrza. Na tym stanowisku walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku.
Dostał się do niewoli niemieckiej, z której zbiegł. Od 1940 w Krakowie działał w Związku Walki Zbrojnej jako komendant Odcinka Podgórze i Obwodu Kraków-Miasto. Został awansowany do stopnia podpułkownika czasu wojny 11 listopada 1941. Następnie został oficerem Armii Krajowej. Pełnił funkcję zastępcy komendanta Okręgu Lwów od czerwca 1944. Był także inspektorem oddziałów partyzantów. W czasie akcji „Burza” dowódca Zgrupowania Wschód 5 DP. Od końca lipca 1944 był komendantem okręgu w ramach organizacji NIE. Od września 1944 dowódca Zgrupowania Warta, działającego na obszarze rzeszowskim do połowy 1945. Po złożeniu broni przeprowadził się do Sopotu. Był organizatorem konspiracyjnego Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” w Jeleniej Górze od września 1945, został szefem Okręgu Zachód WiN. Jego następcą od listopada 1945 roku był ppłk Bolesław Tomaszewski ps. „Zamojski”.