Fakt istnienia warsztatu mistrza we Wrocławiu zostały potwierdzone przez Tadeusza Dobrzenieckiego, Jakuba Kostowskiego oraz Roberta Suckale.

Charakterystyka stylu i jego wpływ Jego prace charakteryzuje silny, graficzny modelunek o mało urozmaiconym kolorycie; "w jego palecie przewagę mają czerwienie oraz brązy, wraz z jasnym, szarawym błękitem i trawiastą zielenią". W swoich pracach, jako pierwszy na Śląsku, stosował technikę aplikowania na powierzchnię brokatowego wzoru przez co obecnie w miejscach jego nałożenia znajdują się puste pola na obrazach.

Jako malarz regionalny, wrocławski, w jego pracach można zauważyć charakterystyczne elementy dla malarstwa śląskiego czyli m.in. sposób kształtowania włosów oraz oczu. Według Tadeusza Dobrowolskiego stosował on w swoich dziełach rodzime rozwiązania formalne a także typizacje twarzy kobiecych i męskich oraz wydłużenie proporcji ciał i rak przedstawianych postaci. Podobne wnioski wysuwał Mieczysław Zlat, przy czym wysuwał on również hipotezę, że Mistrz lat 1486–1487 jest tożsamy z czynnym w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XV wieku wrocławskim mistrzem Pawłem.

Styl Mistrza lat 1486–1487 wywarł wpływ na późniejszych późnogotyckich artystów m.in.