srebro płatkowe, deska jodłowa w układzie pionowym, 170-172 × 147 cm (169,5 x 146,5) (wymiary kwater), pierwotnie w Śląskim Muzeum Sztuk Pięknych od 1946 w Muzeum Narodowym w Warszawie, nr inw. 186027:
W szafie ołtarza prawdopodobnie znajdowały się rzeźbione figury Marii oraz św. Piotra i Pawła. Na skrzydłach uroczystego otwarcia, na złotym tle ukazane zostały sceny z dzieciństwa Chrystusa i z życia Marii: Zwiastowanie (awers); Adoracja Dzieciątka (awers); Ofiarowanie w Świątyni (awers); Wniebowzięcie Marii (awers).
Drugie otwarcie ukazuje, na tle laserowanej srebrnej folii, sceny pasyjne: Pojmanie Chrystusa (rewers, pierwsze otwarcie), (tab A) Biczowanie Chrystusa (rewers, pierwsze otwarcie), (tab. B) Niesienie Krzyża (rewers, pierwsze otwarcie), (tab. C) Chrystus na krzyżu (rewers, pierwsze otwarcie), (tab. D)
Na zaginionym lewym zewnętrznym skrzydle znajdowały się (na awersie) sceny "Ogrojca" (górna) i Ecco Homo. Na ich rewersie mogły znajdować się odpowiednio sceny Zesłanie Ducha Świętego (górna) i Wręczenie kluczy św. Piotrowi.
Na prawym zewnętrznym skrzydle w górnej kwaterze znajdowała się scena Zaśnięcie Marii (rewers -fragment, kwatera zamknięcia) a na jej awersie Koronowanie cierniem (fragment, tab.