Prinia siwogłowa (Prinia cinereocapilla) – gatunek małego ptaka z rodziny chwastówkowatych (Cisticolidae). Występuje w Himalajach (wyspowo w Indiach, Nepalu i Bhutanie). Narażony na wyginięcie.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał Frederic Moore w 1854, holotyp pochodził z Nepalu. Moore przydzielił gatunkowi nazwę Prinia cinereocapilla, jest ona obecnie (2020) uznawana przez Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny. Prinia siwogłowa jest gatunkiem monotypowym.
Morfologia Długość ciała prinii siwogłowej to blisko 11 cm (11–13), a masa ciała – 6–8,5 g. Wymiary szczegółowe: długość skrzydła 43–48 mm, dzioba – 13–15 mm, ogona – 57–67 mm, skoku – 19–21 mm. W sylwetce P. cinereocapilla wyróżniają się krótkie, zaokrąglone skrzydła. Lotki I rzędu przy złożonym skrzydle bardzo nieznacznie wystają za lotki III rzędu. Ogon średniej długości, stopniowany. Dziób jest cienki, czarny i lekko zgięty w dół. Górne partie upierzenia mają kolor soczyście rdzawobrązowy, wyróżnia się szara czapeczka oraz płowordzawe czoło i cienka brew. Kantarek jest czarny, pokrywy uszne popielate. Żółtopłowy (org. fulvous) spód ciała staje się bardziej płowy i ciemniejszy po bokach i z tyłu ciała, na pokrywach podogonowych i w okolicach kloaki.