Przyrządzenie na zakwasie nadaje kisielowi charakterystyczny kwaśny smak. Spożywany był na gorąco lub zimno. Zazwyczaj okraszany był masłem, olejem (np. lnianym) lub skwarkami z cebulą. Spożywano go z warzywami, jako dodatek do ziemniaków lub z chlebem. Rzadziej konsumowany był na słodko: z syropem, melasą, miodem. Kisiel o gęstej konsystencji dosładzano sytą (miodem z wodą), kwasem chlebowym lub zimnym mlekiem. Jako potrawa wigilijna przyrządzany był np. z mlekiem makowym lub polewany utartym i osłodzonym makiem albo sokiem żurawinowym.
Na Podlasiu kisiel owsiany podawany jest na zimno, w postaci mocno stężałej, najczęściej z dodatkiem oleju, na słodko (z dodatkiem cukru, miodu lub owocowych syropów) albo na słono (z dodatkiem pokrojonej w kostkę i przesmażonej cebuli). Mieszkańcy regionu spożywają go przede wszystkim podczas kolacji wigilijnej oraz podczas postu poprzedzającego Boże Narodzenie.