Properzia de’ Rossi (ur. ok. 1490, zm. 1530) – włoska rzeźbiarka okresu renesansu.
Życie i twórczość mały|Płaskorzeźba z Józefem i żoną Putyfara, około 1520 Prawdopodobnie pochodziła z Bolonii. Będąc kobietą renesansu, uczyła się malarstwa, muzyki, tańca, poezji i literatury klasycznej oraz rysunku pod okiem Marcantonio Raimondi. Swoją ekspresję wyrażała w rzeźbie: początkowo rzeźbiąc małe, misternie wykończone dzieła sztuki na przeciętych pestkach brzoskwini, moreli i wiśni. Tematem tych prac były sceny religijne, m.in. scena Ukrzyżowania na pestce brzoskwini, obecnie w zbiorach muzealnych w Pesaro. Od 1520 roku zajmowała się głównie rzeźbą; z tego roku pochodzi informacja o jej udziale w konkursie na dekoracje ołtarza głównego w sanktuarium Madonny del Baracco w Bolonii.
W wieku ok. 30 lat de’ Rossi zaczęła tworzyć rzeźby w większej skali. Rozgłos przyniosło jej wykonanie dla hrabiego Aleksandra z Peppolich w białym marmurze popiersia jego ojca GwidonaPopiersie znajduje się w kościele Św. Petroniusza w Bolonii. oraz wygranie w 1520 roku konkursu na projekt rzeźb na zachodniej fasadzie San Petronio w Bolonii.