W 1922 roku doszło do podziału IRA. Część członków formacji przystąpiła do regularnego irlandzkiego wojska, reszta, domagając się rewizji brytyjsko-irlandzkiego traktatu z 1921 roku, wywołała wojnę domową. Radykalne skrzydło IRA określane było jako nieregularna IRA. W 1923 roku wojna zakończyła się porażką nieregularnej IRA. Pokonana formacja powróciła do pierwotnej nazwy i zaangażowała się w działalność polityczną w Irlandii i Irlandii Północnej. Politycznym skrzydłem ugrupowania była partia Sinn Féin.
W latach 30. członkowie IRA brali udział w hiszpańskiej wojnie domowej, w której poparli republikanów. W 1934 r. od IRA oderwał się marksistowski Kongres Republikański. W 1936 r. IRA została zdelegalizowana po serii zamachów.
W styczniu 1939 r. IRA wznowiła antybrytyjską kampanię terrorystyczną. W trakcie II wojny światowej podjęła się bezowocnej współpracy z III Rzeszą.
W 1956 r. IRA rozpoczęła „Operację Żniwa“ atakując szereg celów w Irlandii Północnej, jednak wobec niewielkiego odzewu katolickiej ludności Ulsteru zakończyła ją w 1962 r.