Barbu Lăutaru, właśc. Vasile Barbu (ur. prawd. 17 grudnia 1780 w Jassach, zm. 18 sierpnia 1858 tamże) – rumuński wokalista, wirtuoz gry na skrzypcach, kobzie i fletni Pana (rum. nai).
Życiorys Na chrzcie otrzymał imię Vasile. Wywodził się z rodziny romskiej o wielopokoleniowych tradycjach muzycznych zwanych lăutari – czyli tradycyjna nazwa zawodowych muzyków. Ojciec Stan Barbu był jego nauczycielem muzyki od najmłodszych lat. Od niego przejął wiele ballad i eposów ludu mołdawskiego. Trzech synów Barbu kontynuowało tradycje muzyczne lăutari: George Scripcariul, Vasile Scripcariul i Ioan Scripcariul.
Pomimo tego że był niepiśmienny, jego kreatywność, interpretacja i wirtuozeria przyniosła mu sławę i legendę za życia. Przyczynił się do wzbogacenia i rozwoju muzyki ludowej w wersji lăutari. Łączył rumuńską muzykę ludową z elementami bizantyjskimi, orientalnymi, zachodnioeuropejskimi i romansami rosyjskimi. W 1812 został wybrany naczelnikiem cechu muzyków w rodzinnym mieście. Wybierany co roku pełnił tę funkcję przez 40 lat, otoczony powszechnym szacunkiem. Odbył liczne podróże przez prowincje zamieszkałe przez lud rumuński. Koncertował z zespołem w zajazdach, ogrodach publicznych i salach balowych dworów możnowładców.