Sabagadis (imię z chrztu Za-Manfas Kuedus, ur. około 1770 - zm. 15 lutego 1831) – dedżazmacz i zarządca prowincji Tigraj. Był synem szum Ualdu z prowincji Agame i członkiem plemienia Irob. Sabagadis pozostawił po sobie czterech synów: Aregawiego, Uelde Mikaela, Kassę, Balgada-Araję, a także liczne córki. Jego działalność przypada na okres rozbicia dzielnicowego Etiopii.
Dojście do władzy
W pierwszej dekadzie XIX wieku, Sabagadis kilkukrotnie buntował się przeciwko rasowi Uelde Syllasje, jednak z czasem stał się jego wiernym pomocnikiem. Po śmierci Syllasje w 1816, Sabagadis podważył autorytet jego syna co do sukcesji i sam stał się najpotężniejszym wodzem w Tigraj. Ustanowił swoją stolicę w mieście Adigrat. Rządził prowincjami Tigraj, Semien, a także niewielkim pasem nadmorskich równin Erytrei (Hamasien, Akele Guzai i Seraje) w 1818.
Polityka zagraniczna