Oznaczało to opanowanie 60% terytorium kraju przez powstańców, chociaż działali oni głównie w miastach. Ludność na terenach wiejskich była bardziej niezdecydowana. Szyiccy powstańcy w An-Nadżafie zwrócili się do Amerykanów o pomoc, która, gdyby została udzielona, najprawdopodobniej oznaczałaby upadek rządów Saddama Husajna.

Przyczyny braku wsparcia zagranicznego dla powstańców Według Marion Farouk-Sluglett i Petera Slugletta, Stany Zjednoczone postanowiły ostatecznie nie udzielić powstańcom pomocy, gdyż uznały, że mimo wszystko korzystniejszy dla nich był znany już dyktatorski rząd Saddama Husajna niż rząd, który utworzyliby w razie sukcesu szyici. W oczach prezydenta USA przejęcie przez szyitów władzy w Iraku byłoby równoznaczne z wzmocnieniem Iranu;