Walerij Dmitrijewicz Kałmykow (ros. Вале́рий Дми́триевич Калмыко́в, ur. w Rostowie nad Donem, zm. 22 marca 1974 w Moskwie) – radziecki polityk, Bohater Pracy Socjalistycznej (1961).
Życiorys Od 1924 był elektromonterem, w 1929 ukończył technikum industrialne, po czym przeniósł się do Moskwy, gdzie pracował w fabryce jako majster, szef odlewni i inżynier. W 1934 zaocznie ukończył Moskiewski Instytut Energetyczny, od 1935 był inżynierem konstruktorem, od 1938 głównym konstruktorem, a od 1942 dyrektorem Instytutu Naukowo-Badawczego Przemysłu Stoczniowego w Moskwie. Od 1942 należał do WKP(b), od 1949 szef 4 Głównego Zarządu Ministerstwa Przemysłu Stoczniowego ZSRR, w latach 1951–1954 zastępca szefa Trzeciego Urzędu Planowego przy Radzie Ministrów ZSRR, kierował realizacją państwowego programu obronnego, w tym przygotowaniami do obrony potencjalnego ataku jądrowego na ZSRR. Od stycznia 1954 do grudnia 1957 minister przemysłu radiotechnicznego ZSRR, od grudnia 1957 do marca 1963 przewodniczący Państwowego Komitetu Rady Ministrów ZSRR ds. Radioelektroniki – Minister ZSRR, od marca 1963 do marca 1965 przewodniczący Państwowego Komitetu ds. Radioelektroniki ZSRR – Minister ZSRR, następnie do śmierci minister przemysłu radiowego ZSRR. W latach 1956–1961 zastępca członka, następnie członek KC KPZR.