Mundur pocztowych miał różnić się czapką z palonej skóry, z szerokim włosianym otokiem, białą kitą i mosiężną kokardą z królewskim inicjałem „SAR”.
Pomimo wydanego ordynansu w zakresie ubioru wojskowego jazdy, nadal w oddziałach panowała duża dowolność. To dowódca pułku decydował o jego barwie, a towarzysz zaciągający się do chorągwi kupował z własnych środków mundur dla siebie i pocztowego.
W brygadach koronnych kawalerii narodowej oficerowie i towarzysze nosili czapki z czarnym barankowym otokiem i niskim sukiennym kolorowym wierzchem: w 1 i 4 Brygadzie Kawalerii Narodowej – karmazynowym, w 2 Brygadzie – granatowym, a w 3 Brygadzie – niebieski. Czapki pocztowych w 2 i 4 Brygadzie były tego samego koloru co u towarzyszy, lecz z dwukrotnie wyższym wierzchem, a w 1 i 3 Brygadzie miały kolor czarny i kształt kołpaka. Z lewej strony czapki miały przypięte białe kokardy oraz białe, niebieskie lub czerwone piórawysokości 8 cali. Szeregowi w 1 Brygadzie mieli na kołpakach biało-czerwone sznury, a w 3 Brygadzie – biało-niebieskie. Kurtki w kawalerii narodowej były identycznego kroju dla żołnierzy wszystkich stopni: w 1 i 3 Brygadzie niebieskie, a w 2. i 4. – granatowe. Posiadały karmazynowe wyłogi, kołnierze, mankiety i srebrne guziki.