Wśród jego podopiecznych był także Jan Ryniak, późniejszy hokeista.

Był współzałożycielem w 1959 oraz od października 1959 do 1965 pierwszym prezesem Spółdzielni Mieszkaniowej w Sanoku. Na emeryturę odszedł w 1982 po 42 latach pracy w branży górniczej.

Jako przedstawiciel PGNiG 15 marca 1981 zasiadł w prezydium Międzyzakładowej Komisji Koordynacyjnej NSZZ „Solidarność”. W 2004 był w gronie osób reaktywujących sanockie gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, później wybrany został członkiem honorowym gniazda. W kolejnych latach był wybierany członkiem zarządu (2005), przewodniczącym Sądu Honorowego (2008, 2012, 2015). W styczniu 2007 został zastępcą sekretarza sanockiego koła Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej.

Kontynuując karierę tenisową został zawodnikiem w kategorii weteranów, także po przekroczeniu 90. roku życia. Zdobywał medale na turniejach mistrzostw Polski oraz Europy, zostając wielokrotnym mistrzem Polski weteranów. Podczas 28. Mistrzostw Polski Amatorskiego Tenisa Polskiego 2012 w Warszawie zajął trzecie miejsce w kategorii wiekowej 85+, a ponadto wraz ze Stanisławem Krupą stoczył pierwszy w historii zawodów polskiego tenisa pojedynek zawodników wieku ponad 90 lat. W 2015 pozostawał jednym z trzech Polaków sklasyfikowanych w rankingu Międzynarodowej Federacji Tenisowej (ITF).