Pomnikowy cis uwzględniono także w „Turystyczno-krajoznawczym przewodniku po województwie śląskim” z 1937 roku Stanisława Berezowskiego. Opisano tam drzewo jako osobliwość krajoznawczą oraz oszacowano wiek na 550 lat.

Andrzej Czudek, polski przyrodnik i działacz ochrony przyrody, wspomniał cisa w swych dwóch publikacjach: najpierw w 1929 roku w opracowaniu „Osobliwości i zabytki przyrody województwa śląskiego” krótko opisał drzewo, dodając, że to jeden ze znanych egzemplarzy cisa na Śląsku, w późniejszej zaś publikacji „Ochrona przyrody w województwie śląskim” z 1938 roku szerzej opisał Cisa Donnersmarcka. Drzewo miało mieć regularną, bujną koronę kształtu stożkowatego oraz mierzyć 1,65 m obwodu i 16 m wysokości.

Kolejny opis cisa zamieścił Matthias Brinkmann z Bytomia w artykule „Das Naturbild der Tarnowitzer Landschaft” („Obraz przyrody w krajobrazie tarnogórskim”) z 1940 roku (rocznik 22/1940, s. 100) zamieszczonym w czasopiśmie „Schlesische Stimme” („Głos Śląski”). Napisał tam, że pośród jesionów, jaworów i dębów stoi największy cis – ok.