thumb|Hřebečsko na mapie z 1880 roku Hřebečsko (Svitavsko, svitavský jazykový ostrov, niem. Schönhengstgau, Schönhengster land) – niemiecka wyspa językowa istniejąca na pograniczu północnych Czech i Moraw. Głównymi miastami były Moravská Třebová (Mährisch Trübau) i Svitavy (Zwittau).
Ludność niemiecka zaczęła się w tym regionie osiedlać w XIII wieku na terenach spustoszonych podczas najazdu tatarskiego. Pochodzili oni głównie z Nadrenii, Górnej Frankonii i Górnego Palatynatu. Była to najrozleglejsza wyspa językowa na czeskich ziemiach, przy czym od innych terenów niemieckojęzycznych oddzielał ją jedynie wąski, kilkukilometrowy pas czeskich wiosek.
W XX wieku wyspę językową tworzyło 6 miast: Svitavy (Zwittau), Březová nad Svitavou (Brüsau), Moravská Třebová (Mährisch Trübau), Lanškroun (Landskron), Zábřeh (Hohenstadt/March) i Mohelnice (Müglitz) oraz 142 inne gminy, w których w 1939 roku żyło 126 tysięcy ludzi. 84% z nich stanowili Niemcy, a Czesi byli największą grupą narodowościową jedynie w 13 gminach. W 1910 roku odsetek Niemców był wyższy i wynosił 93%Schönhengstgau . Czasami do regionu zalicza się tzw.