Historia I wojna światowa i rewolucje w Rosji 1917 roku praktycznie niemal całkowicie zniszczyły instytucje państwowe Imperium Rosyjskiego, w tym także struktury wywiadu wojskowego. Po podpisaniu traktatu pokojowego między Rosją a Niemcami w Brześciu Litewskim, zostały zlikwidowane organy wojskowego zarządzania, służba wywiadu armii carskiej jako samodzielna organizacja, zakończyła działalność. Na bazie jej struktur, w listopadzie i grudniu 1917, przy Stawce Najwyższego Głównodowodzącego w Mohylewie został sformowany Rewolucyjny Sztab Polowy i w jego ramach Wydział Agitacji i Zwiadu; na szefa wydziału został powołany W.A. Fejerabend.
W marcu 1918 do kierowania siłami zbrojnymi RSFSR została powołana Najwyższa Rada Wojskowa. Zastępcami szefa Zarządu Operacyjnego Rady do spraw wywiadu zostali A.N. Kowalewski i Borys Szaposznikow. Zgodnie z instrukcjami i wytycznymi Rady w sztabach formacji wojskowych różnych poziomów tworzono oddziały wywiadu, do których zaczęły napływać informacje wywiadowcze z frontów wojny domowej, ponownie zaczęto tworzyć odpowiednie struktury i schematy działań. Od maja 1918 do planowania i zarządzania operacjami na frontach włączono wydział operacyjny Ludowego Komisariatu Spraw Wojskowych, w którym oddziałem organizacyjnym i wywiadowczym kierował B.I.