Podczas II wojny światowej zadenuncjowany przez ukraińskich nacjonalistów, w październiku 1939 roku został aresztowany przez gestapo i osadzony w więzieniu na Okrzei w Zamościu, następnie w Rotundzie Zamojskiej i wreszcie w styczniu 1940 roku na Zamku w Lublinie. Zginął 29 czerwca 1940 roku w masowej egzekucji w Rurach Jezuickich – dziś część Lublina.
Życie prywatne Od 1932 roku był mężem Natalii, z którą miał troje dzieci: Izabelę, Urszulę i Grzegorza. Jego wnukiem jest historyk – Rafał Wnuk.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (8 lipca 1929) „za zasługi na polu pracy społeczno-rolniczej”. Brązowy Krzyż Zasługi (12 stycznia 1928)M.P. z 1928 r. nr 11, poz. 11 „za zasługi na polu pracy samorządowej i społecznej”.
Przypisy
Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Członkowie Związku Powiatów Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ofiary egzekucji w Rurach Jezuickich Kategoria:Politycy Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem Kategoria:Politycy Obozu Zjednoczenia Narodowego Kategoria:Posłowie na Sejm V kadencji (1938–1939) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Więźniowie Rotundy Zamojskiej Kategoria:Więźniowie zamku lubelskiego (okupacja niemiecka) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1940