testowany; Uwzględnianie w modelu jedynie kwantyfikowalnych zjawisk, a pominięcie czynników o charakterze jakościowym, a także – co jest w warunkach polskich szczególnie istotne – niestabilności przepisów prawnych oraz niewłaściwych decyzji organów administracji oraz organów kontroli skarbowej (np. przykład R. Kluski i firmy Optimus SA); Opieranie oceny zagrożenia na wskaźnikach finansowych zbudowanych na podstawie sprawozdawczości finansowej. W odniesieniu do obecnej sprawozdawczości finansowej można wskazać dwa problemy. Po pierwsze występuje zjawisko kreatywnej rachunkowości. Po drugie obecne standardy rachunkowości finansowej raportują głównie aktywa materialne, podczas gdy coraz większa rzesza firm opiera się na aktywach niematerialnych (np. kancelarie prawne, firmy konsultingowe, firmy informatyczne czy media), które stanowią zarówno o ich przewadze konkurencyjnej, jak i mogą stanowić źródło problemów w przypadku ich utraty lub obniżenia ich wartości (np.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Modele oceny zagrożenia upadłością · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.