Wyprawa zakończyła się jednak porażką.

O polityce wewnętrznej Chabbasa nie wiadomo niemal zupełnie nic. Z dekretu Ptolemeusza I wynika jedynie, że faraon ów nakazał zwrot ziemi świątyni bogini Uadżet w Per-Wadżet, zagarniętej przez Persów. Nakazał także wzniesienie w Delcie Nilu umocnień, mających zabezpieczyć te tereny przed ewentualnym najazdem ze strony Arsesa.

Tymczasem w Persji doszło do kolejnej zmiany władcy. Bagoas pozbył się w 336 p.n.e. Arsesa i usadowił na tronie Dariusza III. Ten jednak szybko pozbył się znów intrygującego wezyra. Następnie, zebrawszy armię, uderzył na zbuntowane Babilonię i Egipt. Osłabiony porażką w Kusz (lub będąc w jej trakcie)Nie ma dowodów, że Chabbasz wówczas faktycznie zaatakował Nubijczyków. Ale brak informacji o późniejszych losach faraona, nakazuje domniemywać, że wyprawił się on na Kusz podczas swych potwierdzonych dwuletnich rządów. Istnieje jednak teoria, według której Chabbasz dopiero po porażce z Dariuszem III wybrał się z pozostałościami swojej armii przeciwko Kuszytom w celu założenia tam nowego państwa. Brak dostatecznej liczby źródeł uniemożliwia jednak dokładną interpretację faktów., faraon Chabbasz nie był należycie przygotowany do inwazji ze strony Persji. Atak wojsk Dariusza zakończył się więc błyskawicznym sukcesem.