Jānis Lepse (ur. 14 lipca 1889 w Rydze, zm. 6 października 1929 w Moskwie) – łotewski komunista, radziecki wojskowy i działacz partyjny i związkowy.
Życiorys Pracował w fabryce jako formierz-odlewnik, 1904 wstąpił do SDPRR, bolszewik, 1905-1907 kierował organizacją partyjną w fabryce w Rydze, był jednym z organizatorów związku metalowców. Po wybuchu I wojny światowej wcielony do armii, skierowany na front, 1915 został ranny i zdemobilizowany, pracował w fabrykach w Piotrogrodzie, od kwietnia 1917 członek Centralnego Zarządu Związku Metalowców, od października 1917 kierownik Giełdy Pracy. W 1918 formował złożone z robotników oddziały do obrony Piotrogrodu, sekretarz Piotrogrodzkiego Komitetu Związku Metalowców, 1919 członek Komitetu Obrony Piotrogrodu i Rady Wojskowo-Rewolucyjnej 7 Armii, 1920 wojenkom (komisarz wojskowy) 10 Dywizji Piechoty i potem 11 Dywizji Piechoty. Od 1920 sekretarz i przewodniczący Piotrogrodzkiej Rady Związków Zawodowych, w marcu 1921 był komisarzem Południowej Grupy Wojsk przy likwidacji powstania w Kronsztadzie, od 1921 do końca życia był przewodniczącym KC Związku Metalowców.