Tadeusz Gołębiowski (ur. 1915 w Wolbromiu, zm. 1 września 2004 w Sanoku) – polski inżynier leśnik, żołnierz, działacz społeczny.
Życiorys W 1933 zdał egzamin dojrzałości w gimnazjum w Szczekocinach. Absolwent studiów na Wydziale Leśnym Państwowej Wyższej Szkoły Rolniczej Liceum Krzemienieckiego w Białokrynicy z 1937 z tytułem agrotechnika leśnictwa. W Wojsku Polskim odbywał służbę w 5 pułku Strzelców Podhalańskich w Przemyślu. Został zatrudniony w lasach Fundacji im. Abrahamowiczów w Krasowie, był leśniczym w leśnictwie Brylińce. Do 1939 pracował w leśnictwie Krasów.
Po wybuchu II wojny światowej 1939 został zmobilizowany w Krasowie jako plutonowy podchorąży rezerwy ze szkoły podchorążych 5 pułku Strzelców Podhalańskich z Przemyśla do obrony Sanoka, brał udział w kampanii wrześniowej na stanowisku dowódcy plutonu karabinów maszynowych w składzie samodzielnego batalionu 6 pułku Strzelców Podhalańskich z Sambora. Uczestniczył m.in. w walkach pod Bykowcami, gdzie poniósł śmierć dowódca plutonu karabinów maszynowych ppor. Marian Zaremba. Po wycofaniu oddziałów polskich został wzięty do niewoli przez Niemców, następnie w październiku 1939 zwolniony w grupie leśników.