W 1895 roku doszło do rozłamu w partii – założyciel partii Ante Starčević wystąpił z niej i wraz z grupą swych zwolenników powołał Czystą Partię Prawa (chorw. Čista stranka prava), która opowiedziała się za współpracą z rządem wiedeńskim i głosiła lojalność wobec Habsburgów. Wsparcie dla polityki Wiednia na Bałkanach miało dać Chorwatom szeroką autonomię. Pozostała część partii, zbliżyła się do idei głoszonych przez Partię Narodową. Oba odłamy głosiły hasła antyserbskieDie Habsburgermonarchie 1848-1918, wyd. Wandruszka A. und Urbanitsch P., Bd. III: Die Völker des Reiches, Wien 1980, s. 723..
W 1903 roku Partia Prawa połączyła się z Niezależną Partią Narodową tworząc Chorwacką Partię Prawa (chorw. Hrvatska stranka prava). Doszło też do połączenia z Czystą Partią Prawa, jednak już w 1905 roku, w związku z decyzją kierownictwa partii o wejściu w koalicję ze stronnictwami serbskimi, dawni działacze Czystej Partii Prawa zadecydowali o jej odrodzeniu.