W ciągu XIX wieku dobudowano do domu kilkuosiowe skrzydło, przez co stracił on symetrię.
Po pożarze Kazimierz Jundziłł wzniósł w 1903 roku nowy, również drewniany i parterowy dwór. Został zaplanowany na podstawie prostokąta, ale z dwoma symetrycznymi skrzydłami na obu krańcach tylnej elewacji. Dach był również gontowy, wysoki, gładki i czterospadowy. Wejście frontowe stanowił ganek o czterech kolumnach podtrzymujących niewielki trójkątny fronton. Od strony ogrodowej znajdowała się weranda. Była prostokątna, z ćwierćkolistym występem.
Wnętrze domu zawierało około 20 pokoi w układzie dwutraktowym. W domu przechowywano niezmiernie cenne archiwum Jundziłłów, sięgające XVI wieku, z wieloma ruskojęzycznymi dokumentami. Biblioteka liczyła kilka tyięcy tomów. W czasie I wojny światowej uratowano z niej jedynie 16 skrzyń, które właściciele oddali w okresie międzywojennym do zbiorów publicznych.
thumb|400px|Tylna elewacja nowego dworu w 1907 roku Centralnie za dworem stała klasycystyczna, drewniana, dwukondygnacyjna kaplica domowa pochodząca z przełomu XVIII i XIX wieku (na pięterku przechowywano w niej zbiory biblioteczne i archiwalne). Fasada kaplicy dekorowana była czterema kolumnami na obu kondygnacjach. Dach był trójspadowy, trójkątny przyczółek wieńczył żelazny krzyż.