Po wojnie przebywał w Żarach. W połowie kwietnia 1955 wraz z rodziną powrócił do Sanoka. Pracował w szpitalu przy ulicy Stanisława Konarskiego w Sanoku, przy którym kierował pracownią radiologiczną. Zdobył pierwszy i drugi stopień specjalizacji z radiologii. W 1965 został wybrany radnym Powiatowej Rady Narodowej, pełnił funkcje dyrektora Wydziału Zdrowia i Opieki Społecznej w PRN, zastępcy dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej (ZOZ) w Sanoku, kierownika działu opieki specjalistycznej. Zwalczał gruźlicę. Był działaczem Polskiego Towarzystwa Lekarskiego. Był współtwórcą i sekretarzem powołanego w 1955 zarządu Koła PTL w Sanoku. Został przewodniczącym zarządu powiatowego Polskiego Czerwonego Krzyża, współzałożycielem Kasy Wzajemnej Pomocy.
Zamieszkiwał przy ulicy Bartosza Głowackiego 1 w Sanoku (w przeszłości w domu zamieszkiwała rodzina prokuratora Władysława Dukieta, w tym jego syn Mieczysław Dukiet, późniejszy lekarz). Jego żoną została Jadwiga z domu Porębska (1916-1986), z którą miał córkę i syna Wojciecha (1947-2010), który został lekarzem neurologiem.