Pawieł Fiodorowicz Ugłowski (ros. Павел Фёдорович Угловский, ur. we wsi Małyj Mieżnik w guberni mohylewskiej, zm. w lutym 1975 w Moskwie) – generał porucznik KGB.

Życiorys Urodzony w białoruskiej rodzinie chłopskiej, po ukończeniu 1920 szkoły został uczniem telegrafisty i telegrafistą kolejowym, później pracował w gospodarstwie rodziców. Od maja 1924 żołnierz Armii Czerwonej, dowódca oddziału i instruktor samodzielnej kompanii łączności 2 Dywizji Białoruskiej w Mińsku. Od czerwca 1926 żołnierz wojsk pogranicznych OGPU, od lutego 1927 członek WKP(b), od września 1929 kursant kijowskiej wojskowej szkoły łączności Armii Czerwonej, od grudnia 1930 instruktor i szef wydziału Zarządu Wojsk Pogranicznych i Wojsk Pełnomocnego Przedstawicielstwa OGPU, następnie Zarządu Wojsk Pogranicznych i Wewnętrznych NKWD Białoruskiej SRR. Od stycznia 1934 do stycznia 1935 słuchacz kursów akademickich przy Akademii Elektrotechnicznej im. Budionnego w Leningradzie, od czerwca 1936 szef wydziału technicznego 3 Pogranicznej Szkoły Łączności NKWD im. Mienżyńskiego, od 28 lipca 1936 kapitan, od lipca 1937 szef oddziału Wydziału Łączności Głównego Zarządu Wojsk Pogranicznych i Wewnętrznych NKWD ZSRR.