Bazylika św. Marka Ewangelisty w Rzymie () – rzymskokatolicka bazylika mniejsza w Rzymie, poświęcona św. Markowi Ewangeliście, jeden z najstarszych kościołów w Wiecznym Mieście. Została zbudowana w IV wieku z inicjatywy papieża św. Marka, którego szczątki znajdują się w urnie pod ołtarzem głównym.
Świątynia ta jest kościołem parafialnym parafii San Marco Evangelista al Campidoglio oraz kościołem tytularnym, mającym również rangę bazyliki mniejszej. Jest też kościołem stacyjnym z trzeciego poniedziałku Wielkiego Postu.
Lokalizacja Kościół znajduje się w IX Rione Rzymu – Pigna przy placu św. Marka, obok placu Weneckiego. Fasada bazyliki łączy się z elewacją Pałacu Weneckiego.
Historia W 336 roku papież Marek zlecił budowę kościoła poświęconego swemu patronowi, św. Markowi Ewangeliście, w miejscu zwanym ad Pallacinas. Początkowo nosił nazwę Titulus Marci i tak widniał na dokumentach synodu zwołanego przez papieża Symmachusa w 499 roku. Z badań archeologicznych wynika, że kościół poważnie ucierpiał w pożarze w V wieku (lub później). W 792 roku papież Hadrian I dokonał renowacji bazyliki, a w 833 roku papież Grzegorz IV całkowicie przebudował świątynię, zmieniając jej orientację (w miejscu starej apsydy powstało wejście i odwrotnie). W 1145 roku do kościoła sprowadzono relikwie papieża św.