46 Dywizja Piechoty (ros. 46-я пехотная дивизия) – dywizja piechoty Armii Imperium Rosyjskiego, w tym okresu działań zbrojnych I wojny światowej.
Charakterystyka Sformowana 1891 jako 46 Rezerwowa Brygada Piechoty. W 1905 rozwinięta w 46 Dywizję Piechoty, by po wojnie rosyjsko-japońskiej zostać zredukowaną powtórnie do 46 Rezerwowej Brygady Piechoty. Od 1910 jako 46 Dywizja Piechoty. W 1914 wchodziła w skład 25 Korpusu Armijnego. Sztab dywizji stacjonował w Jarosławiu. W tym czasie dywizja etatowo posiadała cztery pułki po cztery bataliony oraz brygadę artylerii polowej z 6 bateriami po 8 dział. Doświadczenie zdobyte podczas walk na frontach I wojny światowej skutkowało zmianami organizacyjnymi. Pod koniec 1915 powstały pododdziały „grenadierskie”. Były to czwarte plutony każdej kompanii piechoty złożone z „dzielnych i energicznych mężczyzn” wyposażonych w dziesięć granatów, saperkę i nożyce do cięcia drutu. Inne pododdziały grenadierskie uzbrojone były w rewolwery, karabinki, szable lub krótkie piki. Do zadań grenadierów należało prowadzenie wypadów, szturmów i kontrataków. Podczas szturmów mieli oni współpracować z saperami, wychodząc na tyły przeciwnika i poszerzając wyłomy w zasiekach. Zimą z 1916 na 1917 rozpoczęto reorganizację dywizji piechoty.