Jest to budowla orientowana, murowana, wzniesiona z czerwonej cegły, na zewnątrz jest otynkowana tylko w polach dekoracyjnych blend i fryzów. Kościół składa się z: wysokiej wieży frontowej z dostawionymi do jej boków kruchtami, jednonawowego i czteroprzęsłowego korpusu na planie wydłużonego prostokąta, szerokiego transeptu (znajdującego się między trzecim a czwartym od frontu przęsłem korpusu) z ryzalitami w ścianach szczytowych, prostokątnego i zakończone czworoboczną absydą prezbiterium z zakrystią od strony północnej oraz skarbczykiem od strony południowej. Świątynia jest oskarpowana, przypory są smukłe, uskokowe, tylko przy skarbczyku i zakrystii są przysadziste i nie posiadają uskoków.
Wyposażenie wewnętrzne kościoła reprezentuje głównie styl neogotycki. W ołtarzu bocznym jest umieszczony obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem (pochodzący zapewne z XVII wieku), przeniesiony z rozebranej cerkwi greckokatolickiej, restaurowany i przemalowany w Moskwie w 1895 roku, znajdujący się w sukience metalowej z tego samego okresu. W nowszym feretronie są umieszczone późnobarokowe obrazy Matki Bożej Szkaplerznej i św. Jana Chrzciciela. Z zabytkowego wyposażenia można jeszcze wyróżnić m.in.: późnobarokowy obraz Matki Bożej Różańcowej ze św. Dominikiem i św. Jackiem Odrowążem, późnobarokowe, pochodzące ze starej świątyni rzeźby św.