Ten ostatni z dumą pełnił funkcję nauczyciela Baneta – podczas jego bar micwy pokazał gościom jego pierwsze rękopisy: komentarz do Tory, komentarz do Hagady i nowelę, napisaną w oparciu o Talmud.

Kolejne trzy lata Banet spędził pod kuratelą Josefa Steinhardta w jesziwie w Fürth, w Niemczech. W wieku 18 lat przeniósł się do Pragi, gdzie jednym z jego mentorów był Ezechiel Landau – rabin znany ze swych ortodoksyjnych poglądów, silnie sprzeciwiający się innowacjom religijnym, obyczajowym i kulturowym, propagowanym przez przedstawicieli prądów oświeceniowych końca XVIII wieku. W Pradze też poznał swoją przyszłą żonę – Sarę Finkel, córkę zamożnego mieszkańca Mikulova. W latach 70. XVIII wieku Banet studiował w jesziwie w Bratysławie, gdzie zaprzyjaźnił się z Eljachu Rozentalem, pochodzącym z wpływowej rodziny maskili. Studiował też z Samuelem Szmelke Horowicem z Mikulova, którego przekonania mogły być inspiracją dla ascetycznych poglądów Baneta, z których później również był znany.