Jan Ryniak (ur. 26 lutego 1963 w Sanoku) – polski tenisista, hokeista, trener i sędzia hokejowy.
Życiorys i kariera Stal Sanok / STS Sanok (1980-1992, 1994-)
Początkowo trenował równolegle hokej na lodzie w strukturze sekcji Stali Sanok i tenis ziemny w klubie SKT Sanok; startując jako tenisista w kategorii młodzika i juniora na turniejach ogólnopolskich i spartakiadach (jego trenerami byli Eugeniusz Czerepaniak i Stefan Tarapacki). W 1976 wygrał Mistrzostwa Okręgu Młodzików w Przemyślu (w finale pokonał swojego klubowego kolegę Zbigniewa Milczanowskiego, który także został hokeistą Stali Sanok). W czerwcu 1978 na turnieju w Łańcucie dotarł do finału mistrzostw okręgu juniorów.
Podjął treningi hokeja na lodzie będąc uczniem piątej klasy o profilu sportowym w Szkole Podstawowej nr 4 w Sanoku, położonej tuż obok lodowiska Torsan. Znalazł się w grupie szkolonej przez trenera Tadeusza Glimasa. Początkowo uprawiał jednocześnie obie dyscypliny, później skupił się na hokeju. Kształcił się w Zespołu Szkół Mechanicznych w Sanoku, gdzie w 1981 uzyskał zawód kierowcy mechanika pojazdów samochodowych. Na początku 1979 został powołany do reprezentacji Polski do lat 18 na mecz z Czechosłowacją. W 1980 został włączony przez czechosłowackiego trenera Stali Sanok do seniorskiej drużyny w II lidze.