Oprócz klasycznych sklepów powstawały także kioski Tuzexu w hotelach należących do sieci Interhotel. 19 sierpnia 1991 przedsiębiorstwo zostało przekształcone w spółkę akcyjną TUZEX, a w 1998 przeszło w stan likwidacji.
Działalność Działalność Tuzexu odbywała się w ramach tzw. systemu duty free – sprzedaż towarów nie była obciążona cłem, ani obowiązującym w tym czasie podatkiem obrotowym, co oznaczało bardzo niski poziom cen w porównaniu z cenami istniejącymi w obszarze wolnorynkowym (ale nie z cenami w Czechosłowacji). W sklepach Tuzexu nie można było płacić koronami czechosłowackimi. Bony uprawniające do zakupu w Tuzexie emitował Bank Państwowy Czechosłowacji (Státní banka československá), skąd trafiały do innych banków i przedsiębiorstw państwowych. Bony były ważne przez okres sześciu miesięcy od daty ich wydaniaPaulina Bren, Tuzex and the Hustler. Living it up in Czechoslovakia, [w:] Communism Unwrapped: Consumption in Cold War Eastern Europe: Consumption in Cold War Eastern Europe, red. Paulina Bren, Mary Neuburger, Oxford 2012, s. 31.. Według kursu państwowego za jedną tuzexovą korunę bank płacił dwie korony czechosłowackie. Na czarnym rynku płacono pięć koron czechosłowackich za jedną tuzexovą korunę.