Pomimo tych planów do uruchomienia produkcji nie doszło.
W 2005 granatnik nadal był konstrukcją prototypową. Według planów miał stanowić uzbrojenie pododdziałów wsparcia piechoty (na podstawie trójnożnej), a także być uzbrojeniem KTO Rosomak i polskich HMMWV (zamiennie z wkm NSW-B i ukm UKM-2000).
W czasie XIII Międzynarodowego Salonu Przemysłu Obronnego w sierpniu 2005 zaprezentowano nową wersję granatnika GA-40. W odróżnieniu od wcześniej pokazywanych prototypów, muszka znajdowała się nie na pokrywie komory zamkowej, ale na składanej podstawie na lufie. Dodatkowo dodano urządzenie wylotowe pełniące rolę tłumika płomieni. Egzemplarz granatnika prezentowany na MSPO 2005 posiadał także celownik optoelektroniczny umieszczony na wysokiej podstawie zamocowanej do tylnej części komory zamkowej.
W 2010 roku zaprezentowano na MSPO model „wz. 2008” bliski docelowej konstrukcji, który jeszcze w tym roku miał być skierowany do badań zakładowych i żywotnościowych, w ramach konsorcjum Grupy Bumar, ZM Tarnów i ZM Dezamet. W tym czasie Wojsko Polskie przyjęło już na uzbrojenie pierwsze używane amerykańskie granatniki tej klasy Mk 19 Mod 3.