Dalej korytarz zakręca i wraca do głównej sali.

z południowej części głównej sali prowadzi ciąg, który rozgałęzia się na węższą odnogę (po prawej stronie) i szerszą, odchodzącą nieco na lewo. Obie kończą się niedostępnymi szczelinami.

Z północno-wschodniej części głównej sali wchodzi się przez próg do korytarza a następnie przez kolejny próg do obszernej sali. Nad wejściem do korytarza znajduje się kilkumetrowy komin w stropie. Można też wspiąć się do równoległego, wysokiego korytarza. Z sali na prawo wstecz schodzi pochylnia, za którą znajduje się prowadzący do głównej sali przełaz. Przyroda W jaskini można spotkać nacieki grzybkowe, niewielkie stalaktyty, stalagmity oraz polewy naciekowe i mleko wapienne.

Ściany jaskini są mokre. Zimują w niej nietoperze.

Historia odkryć Jaskinia była znana od dawna, o czym świadczą napisy przy wejściu i pozostałości po ostrewkach we wnętrzu. Jako pierwsi Piwnicę Miętusią zbadali w 1923 roku Stefan i Tadeusz Zwolińscy – pomogły im w tym wskazówki bacy z Przysłopu Miętusiego.

Przypisy

Kategoria:Jaskinie polskich Tatr Kategoria:Jaskinie Tatr Zachodnich