Kolor początkowo biały, tylko na środku kapelusza ochrowy, później jasnokremowy, żółtawy, ochrowobrązowy. Blaszki Szerokie, wolne, gęste, o gładkich ostrzach, białawe. Trzon Wysokość 5–10 cm, grubość 0,6–1 cm, walcowaty, w dolnej części nieco rozszerzony, ale bez bulwy. Jest kruchy, początkowo pełny, później pusty. U młodych owocników pokryty jest śluzem. Pod kapeluszem biały z resztkami śluzowatego pierścienia, poza tym ma barwę od białawej do jasnoochorowej. Miąższ Biały, tylko na środku kapelusza gruby. Ma mączny smak i zapach. Wysyp zarodników Biały. Zarodniki kuliste do szeroko elipsoidalnych, gładkie, nieamyloidalne, o rozmiarach 4,5–6,5 × 4–6 μm. Gatunki podobne Podobny jest łuskwiak śluzowaty (Pholiota lenta). Odróżnia się włóknisto łuskowatym trzonem (poniżej białej strefy pierścieniowej) oraz siedliskiem – rośnie na martwym drewnie.
Występowanie i siedlisko W Ameryce Północnej i w Europie opisano wiele stanowisk muchomornicy śluzowatej i jest tutaj szeroko rozprzestrzeniona. Poza tymi kontynentami opisano jej występowanie tylko w Wenezueli. W Polsce częstość występowania i rozprzestrzenienie nie są znane. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. opisano tylko 4 jej stanowiska.