Sienno (, Sienna; , Sienno) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie nowogródzkim, nad rzeką Wołowicz (lewym dopływem Niemna), około 22 km na północny wschód od Nowogródka.

Historia Pierwsza znana dziś wzmianka o Siennie pochodzi z 1494 roku, gdy wielki książę litewski Aleksander Jagiellończyk darował te dobra przywilejem Teodorowi Biohdanowiczowi Chreptowiczowi (zm. w 1528 roku). O ich granice Teodor sądził się z Janem Radziwiłłem (1474–1522), marszałkiem wielkim litewskim, a po jego śmierci – z wdową po nim – Hanną z Kiszków (~1480–1533). Przedmiotem sporów były krzywdy, jakich doznawał od Radziwiłłów, które czynili oni i ich poddani w dobrach Teodora – Siennie. Chodziło o zabójstwa ludzi, jaz na Niemnie, gony bobrowe, chmielniszcza itp. Król Zygmunt I Stary listem wydanym 1 grudnia 1522 roku uznał wszystkie pretensje Chreptowicza. W 1499 roku tenże król oddał mu Lubcz, który w 1528 roku nabył od Chreptowiczów wojewoda wileński Olbracht Gasztołd.

Od 1583 roku Siennem władał prawnuk Teodora, Adam Chreptowicz (1557–1628), podkomorzy nowogródzki.

W XVIII wieku Sienno należało do rodziny Obuchowiczów. Po wyjściu Eweliny Obuchowiczówny (zm.