23 lutego 1945 podjęła pracę w Muzeum Wielkopolskim (była jedną z pierwszych osób, które weszły do gmachu po usunięciu Niemców), interesując się przede wszystkim malarstwem i rzeźbą średniowieczną. Jednocześnie w 1947 ukończyła przerwane studia z zakresu historii sztuki (praca magisterska pt. Wystroje wielkopolskich kościołów OO. Reformatów i twórczość reformatorskiego snycerza Antoniego Schultza). W 1950 została kustoszem Działu Malarstwa Polskiego XVI–XVIII wieku. Wspólnie z Teresą Ruszczyńską redagowały Katalog Zabytków Sztuki Województwa Poznańskiego (29 zeszytów, lata 1958–1980). Była organizatorką wystaw i autorką prac naukowych poświęconych zabytkom muzeum. Wyjeżdżała w celach naukowych do Francji i Szwecji, m.in. głosząc tam wykłady. Wykładała również historię sztuki na Akademii Muzycznej w Poznaniu. Była członkiem Komisji Historii Sztuki Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk i honorowym członkiem Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Była inicjatorką sprowadzenia do katedry poznańskiej ołtarza z Góry Śląskiej, który do dziś jest głównym ołtarzem katedralnym. W zamian gruntownie wyremontowano kościół w Górze. Podczas prac w terenie nabawiła się astmy, na którą zmarła.