Historia Kanalizacja systemu Shone’a w Olsztynie była jednym z wczesnych zastosowań ciśnieniowego systemu transportu ścieków z rozprowadzaniem sprężonego powietrza odrębną siecią przewodów. System taki opatentował walijski inżynier Isaac Shone w 1878. W Olsztynie system oddano do użytku w 1899 i składał się z siedmiu (a od 1912 z dziewięciu) stacji ejektorowych (przepompowni pneumatycznych), kierujących ścieki do oczyszczalni przy ul. Leśnej. System uruchomiono ponownie po zniszczeniach II wojny światowej, jednak z uwagi na brak praktyki z tego typu urządzeniami (niestosowanymi nigdzie w Polsce), występowały liczne problemy eksploatacyjne. Kłopoty te stopniowo opanowano, jednak nie inwestowano w system i nie konserwowano go w sposób gwarantujący długortwałą eksploatację. Był stopniowo wymieniany na grawitacyjny aż do końca XX wieku (wyłączono wtedy ostatnie dwa ejektory).
Zabytek Stacja nr IV została uznana za zabytek 2 listopada 2010, jako materialny dowód historii dynamicznego rozwoju techniki w Olsztynie, innowacyjności i sięgania do najlepszych światowych zdobyczy technicznych.