Jurij Pawłowicz Maksimow (ros. Ю́рий Па́влович Макси́мов, ur. 30 czerwca 1924 we wsi Krukowka w obwodzie tambowskim, zm. 17 listopada 2002 w Moskwie) – radziecki i rosyjski dowódca wojskowy, generał armii, Bohater Związku Radzieckiego (1982).
Życiorys Urodzony w rodzinie chłopskiej, od 1933 mieszkał z rodziną we wsi Barybino w obwodzie moskiewskim, tam w 1939 ukończył szkołę siedmiolatkę. W 1942 skończył szkołę średnią w Domodiedowie, od sierpnia 1942 żołnierz Armii Czerwonej, w styczniu 1943 skończył szkołę wojskową w Moskwie, od kwietnia 1943 na froncie wojny z Niemcami, dowódca plutonu 187 gwardyjskiego pułku piechoty 61 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty 3 gwardyjskiej Armii Frontu Południowo-Zachodniego. Od 1943 członek WKP(b), 17 lipca 1943 brał udział w walkach pod Iziumem i Barwienkowem w obwodzie charkowskim, został wówczas trzykrotnie ranny. Po wyleczeniu ran wysłany na kurs, po którym został dowódcą kompanii 195 gwardyjskiego pułku piechoty 66 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty, walczył na Froncie Południowo-Zachodnim, później na 2 Froncie Ukraińskim, 3 i 4 Froncie Ukraińskim. Uczestnik operacji karpacko-użgorodzkiej, zachodniokarpackiej i budapesztańskiej, zajmowania przez Armię Czerwoną Węgier, Austrii i Czechosłowacji. Po zakończeniu wojny nadal dowodził kompanią, w 1950 ukończył Akademię Wojskową im.