Kazimierz Niegolewski dokonał zasadniczej modernizacji i przebudowy pałacu według projektu Rogera Sławskiego. Angażując się w działalność polityczną, zaniedbał majątek, co spowodowało jego zadłużenie i utratę w 1922 roku. Przeszedł on na własność Józefa Jeziorańskiego z Katowic. Rok później posiadłość nabył Maciej Rogowski z Warszawy. W latach 30. XX wieku podarował majątek swojemu krewnemu Romanowi Rogowskiemu. W 1938 roku Roman Rogowski sprzedał posiadłość Przedsiębiorstwu Osadniczemu „Ślązak” z Katowic, które doprowadziło do jego parcelacji. Rezydencję w Czarnym Lesie wraz z pozostałością dóbr rycerskich wynoszącą zaledwie 29,65ha nabyła rodzina Wojtaszków. Cztery lata później, w 1942 roku, posiadłość rodziny Wojtaszków przejął skarb państwa III Rzeszy, były tu mieszkania m.in. dentysty.
Po II wojnie światowej długie lata ciągnęły się sprawy majątkowe. Przejściowo swą własność odzyskali Wojtaszkowie, potem jednak cały majątek upaństwowiono. Sprawy własnościowe uregulowano dopiero w 1963 roku. W 1973 roku pałac w Czarnym Lesie objęła Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna „Przełom” z Lubszy, która prowadziła w pałacu dom wycieczkowy. W 1988 roku obiekt nabyła Spółdzielnia Inwalidów Era z Chorzowa. Odtąd w budynku funkcjonował Ośrodek Rehabilitacyjno-Wypoczynkowy „Dworek”.