Ironsides (ang. dosł. ŻelaznobocyTakie znaczenie nazwy oddają też jej tłumaczenia w innych językach obcych – por. niem. Eisenseiten, wł. fianchi di ferro, ros. Железнобокие.) – wyborowa jazda wojsk parlamentu z czasów angielskiej wojny domowej.
Geneza i rozwój Oddziały tej doborowej kawalerii zostały rozwinięte z niewielkiego oddziału sformowanego przez Olivera Cromwella spośród chłopów pochodzących z jego dóbr ziemskich. Pomysł stworzenia dobrze wyszkolonej i zdyscyplinowanej konnej siły bojowej powstał po zaskakującej porażce sił parlamentu pod Edgehill jesienią 1642, gdzie Cromwell jako kapitan na czele własnego 60-osobowego szwadronu, był świadkiem oczywistej przewagi kawalerii rojalistów. W wyniku energicznej akcji werbunkowej we wschodniej Anglii, sformowany regiment liczył wiosną następnego roku ok. 800 ludzi zgrupowanych w 12 szwadronów. Pod koniec 1643 rozrósł się do 1100-1200 żołnierzy w 14 szwadronach, będąc dwakroć liczniejszy od innych regimentów wojsk tzw. Związku Wschodniego (Eastern Association)Jarosław Wojtczak: Naseby 1645, dz. cyt., s. 137.. Ćwiczenie tej jazdy stworzonej w myśl powiedzenia Cromwella, że „najlepsza broń w wojnie to człowiek na koniu”Jock Haswell, John Lewis-Stempel: A brief history…, dz. cyt., s.