Uprawiał także łyżwiarstwo szybkie. W Sanoku stworzył zespół zawodników w tej dyscyplinie, którego był szkoleniowcem i członkiem jako sportowcem. Był twórcą, zawodnikiem i trenerem sekcji łyżwiarskiej, założonej w 1965 i w latach 60. będącej jedyną w województwie rzeszowskim, działającej przy stadionie POSTiW „Wierchy” w Sanoku. W lutym 1967 w zawodach Wojewódzkiej Spartakiady na tymże obiekcie indywidualnie wygrał zawody w wieloboju seniorów oraz drużynowo zwyciężył w składzie kadry powiatu sanockiego. Jako najstarszy zawodnik brał udział w edycjach łyżwiarskiego Maratonu Walterowskiego, upamiętniającego gen. Karola Świerczewskiego (I: 23 marca 1986, II: 22 marca 1987). Później był instruktorem w sanockich klubach łyżwiarstwa szybkiego: w MKS Zryw Sanok (w latach 1969-1970 i 1976-1979) oraz w SKŁ Górnik Sanok (od 1980). W tym czasie szkolił panczenistów, startujących w zawodach rangi mistrzowskiej i pucharowej w kraju i za granicą. Był także sędzią łyżwiarstwa szybkiego. W 1983, będąc zatrudnionym w dziale TNS, obchodził jubileusz 30-lecia pracy w fabryce. Odszedł na emeryturę w 1990.