W finale konkursu Tullio Pane zaśpiewał obie piosenki sam, ponieważ jego partner zachorował i nie mógł wystąpić, co zdarzyło się po raz pierwszy w jego dotychczasowej historii Festiwalu; wersję Claudia Villi odtworzono z płyty. Pomimo odniesionego sukcesu, który ułatwił mu międzynarodową karierę, Tullio Pane już nigdy w San Remo nie wystąpił, poświęcając się działalności koncertowej. Wziął udział w pierwszej edycji konkursu Canzonissima śpiewając piosenkę „Signora Fortuna”.
W 1962 roku wygrał Festiwal w Zurychu z piosenką „Ammore avess’a”, napisaną przez Totò.
Wraz z pojawieniem się nowych stylów i rytmów jego popularność spadła, ale nadal odbywał tournée koncertowe po całym świecie, odwiedzając między innymi takie kraje jak: Francja, Hiszpania, Australia, Japonia i Stany Zjednoczone.
Lata 70 i późniejsze Od 1970 roku powrócił do pełnej aktywności operowej w śpiewając w głównych teatrach włoskich i zagranicznych, takich jak: La Scala w Mediolanie, Carnegie Hall w Nowym Jorku, Teatro di San Carlo w Neapolu, Teatro dell'Opera di Genova w Genui, Teatro dell'Opera di Roma w Rzymie.
Wystąpił między innymi: w roli Albino w Fauście Gaetana Donizettiego w 1981 roku, u boku Rajny Kabaiwanskiej i Renato Brusona, z towarzyszeniem zespołu teatru operowego w Rzymie pod dyrekcją Daniela Orena.