Byli ptakami drapieżnymi, stworami wodnymi, jeleniami, wojownikami, smokami, upiorami, aż zmienili się w larwy, które zostały połknięte przez dwie krowy. Z krów tych wyskoczyły dwa byki – Finnbennach i Donn Cualinge. o przyczynie wojny między Ulsterem i Connachtem: doszło do konfliktu między Ailillem i Medb, które z nich jest bogatsze. Ich dobra były równe, ale w stadzie królowej urodził się cudowny biały byk Finnbennach. Zwierzę nie chciało należeć do kobiety, dlatego zbiegło do stad jej męża. Królowa nie mogąc znieść przegranej wyprawiła wojsko po mogącego dorównać Finnbennachowi, ulsterskiego czerwonego byka Donn Cuailnge.
Część właściwa eposu "Táin, czyli uprowadzenie stad z Cuailnge" zawiera opis zmagań wojennych:
Do armii Connachtu dołączył Fergus, były król Ulsteru, dawny opiekun Cúchulainna. Z Connachtu sprzymierzyło się także siedmiu królów munsterskich. Wieszczka przepowiedziała klęskę Medb, lecz królowa jej nie uwierzyła i ruszyła na Ulster. Siedemnastoletni Cúchulainn wysłał ojca, by powiadomił targanych bólami powodowanymi klątwą mieszkańców Ulsteru o nadchodzącym wojsku. Na drodze armii Cúchulainn zostawił: obręcz skręconą z pojedynczej gałęzi, gałąź wbitą pośrodku jeziora z nabitymi na nią głowami zwiadowców Medb oraz zwalone drzewo. Na każdym ze znaków wyrył ostrzeżenie.