1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Departamencie IV Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie, a jego oddziałem macierzystym był 1 pułk Ułanów Krechowieckich.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 53. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 roku – kawalerii). W 1923 roku pełnił funkcję szefa Wydziału IV Remontu w Departamencie II Jazdy Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie, pozostając oficerem nadetatowym 1 puł w Augustowie. W 1924 został przydzielony do 16 pułku Ułanów Wielkopolskich w Bydgoszczy, pozostając nadal oficerem nadetatowym 1 puł. W październiku tego roku został przeniesiony do 16 puł. na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Z dniem 1 marca 1927 roku został mu udzielony dwumiesięczny urlop z zachowaniem uposażenia, a z dniem 30 kwietnia 1927 roku został przeniesiony w stan spoczynku.
Jako emerytowany oficer w 1928 zamieszkiwał w Bydgoszczy. Jego żoną w 1924 została Maria Morstin herbu Leliwa (1892–1972), z którą miał syna Andrzeja (1928–2001) i córkę Marię (1930–1944).