W czasie II wojny światowej, 6 listopada 1939, został aresztowany przez Niemców w ramach Sonderaktion Krakau. Był więziony w więzieniu Montelupich w Krakowie i we Wrocławiu, po czym wywieziony do obozu Sachsenhausen. Zwolniony stamtąd po interwencji władz kościelnych w lutym 1940. Następnie posługiwał jako administrator parafii w Dziekanowicach oraz dziekan dekanatu wielickiego. Po wojnie nadal był pracownikiem naukowym UJ. Promował prace doktorskie duchownych Franciszka Myszki, Szczepana Pieszczocha, Tadeusza Ślipka, a ponadto był profesorem Karola Wojtyły, promotorem jego pracy doktorskiej w 1948 i recenzentem jego rozprawy habilitacyjnej. Od 1954 był profesorem Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, pracował tam do 1957. Wykładał też w krakowskim seminarium duchownym.

Był prezesem Polskiego Towarzystwa Teologicznego w Krakowie od 1946 do 1956. Pełnił funkcję redaktora naczelnego czasopisma „Polonia Sacra” od 1948 do 1954. Był członkiem Kapituły Metropolitalnej na Wawelu, a od 1964 jej kustoszem.

Uroczystości żałobne pod przewodnictwem kardynała Karola Wojtyły, wówczas arcybiskupa metropolity krakowskiego, odbyły się w dniach 18 i 19 listopada 1969 w katedrze wawelskiej oraz w Krzyszkowicach, rodzinnej wsi. Zgodnie ze swoją wolą, został pochowany na rodzinnym cmentarzu.

Przypisy

Bibliografia