Ludowy Front na rzecz Demokracji i Sprawiedliwości — część 2

Współpraca pomiędzy byłymi frakcjami ELF nie trwała długo, wkrótce wystąpiły one przeciwko sobie i popadły w konflikt z macierzystą organizacją. Frakcja Aferwerki wyszła z konfliktu frakcyjnego zwycięsko, o ile Obelites i grupa Osmana Sabbe zostały rozbite przez ELF to socjaliści jeszcze bardziej poszerzyli swoje wpływy.

W 1973 roku grupy Isajasa Afewerki i Osmana Sabbe połączyły się tworząc Front Wyzwolenia Ludu Erytrei. Grupa ta odcięła się od ELF i przyjęła taktykę ostrej walki politycznej oraz zbrojnej z tymże ugrupowaniem. Polityka ta okazała się skuteczna a EPLF stał się dominującym nurtem niepodległościowym. Konkurencja między frakcjami dwukrotnie (w 1972 i 1974) doprowadziła do wzajemnych walk zbrojnych między organizacjami. EPLF przyciągnęła oprócz chrześcijan także muzułmanów, którzy odcinali się od fanatyzmu religijnego. Hasła głoszone przez socjalistów erytrejskich stały się bardzo atrakcyjne wśród młodych i wykształconych mieszkańców kraju oraz emigracji erytrejskiej w Europie i Ameryce Północnej. Lewicowe postulaty przyczyniły się do poparcia Afewerki przez państwa socjalistyczne.